Ağustos 11, 2009

Annem üzgün, kırgın, şaşkın. Ve öfkeli sanki.

Ben onun yanında daha metanetli görünüyorum, belki annem benim ne kadar üzüldüğümü görmüyor bile. Görmesin de. İşin aslı öyle değil.

İnsanların arasında ağlayamıyorum. Anneme sarılamıyorum. Kendimi konuşarak ifade etmekte zorlanıyorum. Bana iyi gelen şey, yalnız kalıp o zaman ağlamak oluyor. Bir de yazmak.

Bazen kusar gibi dökülüyor kelimeler. Öyle yazıyorum. Şimdi ise yazacaklarım tükenmiş oturuyorum. Ne yazsam boş.

Bu acıyı ilk yaşayan biz değiliz tabii. Benzer acıları yaşayanlar yazdıklarında acının hafifleyeceğini, zamanla onu güzellikleri ile gülümseyerek anacağımızı söylüyorlar. Özlem artacak, acı azalacak. Ya kendimi engelleyemediğim isyanım?

O günahsızdı belki de. Beni affetsin Allah. İsyanım için.

Sorgulamam ne zaman bitecek???

33 yorum:

Nuray dedi ki...

Canım başınız sağolsun. Şimdi öğrendim. Ne desek boş biliyorsun. Kelimeler işte bu gibi zamanlarda anlamsız geliyo insana. Acı o kadar büyük ki. Anlıyorum çok iyi anlıyorum sizi. Allah geride kalanlara sabır versin. Mekanı cennet olsun.

Yıldızlı Bahçe dedi ki...

Gözyaşları içinde okudum yazdıklarını Aslı.
Ne diyebilirim ki başınız sağolsun demekten başka.Kısa bir süredir takibindeyim ama kardeşinin hastalığı sürecinde neler yaşadıklarınızı satırlarından takip ettim.O'nu kaybetmenize çok üzüldüm.
Yazacağım hiçbirşey şu an yaşadığınız acıyı hafifletmez biliyorum.
Mekanı cennet olsun...

Benim Hayatim dedi ki...

Başın sağ olsun Aslıcım. Mekanı cennet olsun.

Adsız dedi ki...

Sorgulama bitmiyor, bir yaşında tanışılan kanser...
İkibuçukyıl verilen savaş ve son...Ben hislerimi yazmaya bile dökemeyen, dökmeyen bir anneyim sadece...

BAŞINIZ SAĞOLSUN

Adsız dedi ki...

size ne diyebilecegimi bilmiyorum,eminim acinizi da anlayamiyorumdur.. sadece icim aciyor her yazdiginizi okuyunca ve mideme bir yumruk saplaniyor, bir sure gozlerim doluyor ama aglayamiyorum.. diyecegim sudur ki eminim ozlem hep kalacaktır ki kalsin da, ama umarim aciniz biraz da olsun hafifler..
LeyLa

Adsız dedi ki...

allah sana ve ailene sabırlar versin kardeşinin de mekanı cennet olsun.bu acının nasıl bir acı olduğunu çok iyi bilirim çünkü bende 2 yıl önce abimi kaybettim,hem de o kadar ani ve beklenmeyen bir ölümdü ki...o kadar genç ve hayat dolu birine kimse ölümü yakıştıramamıştı ama gitti o. sana bildik teselli cümleleri etmiycem acın o kadar taze ki...acını yaşa ama en önemlisi annene destek ol,çünkü onun şu anda buna çok ihtiyacı var.şunu sakın unutma zaman herşeyin ilacı.acı zamanla yerini özleme bırakacak ve sen onu hep en güzel en neşeli haliyle hatırlayacaksın.tekrar allah sabırlar versin(özellikle de annene)kendine iyi bak.her ne kadar birbirimizi tanımasak da acını tüm kalbimle paylaşıyorum.

laleninbahcesi.blogspot.com dedi ki...

acı hep bir yerlerde duruyor ama zamanla hep birlikte geçirilen güzel anılar hatırlanıyor. Yapamadıklarınızı değil, birlikte yaptığınız güzel şeyleri hatırlamaya çalışın. Gülmekle ağlamak kardeşmiş ya.

Kardeşiniz güzel bir yerdedir emin olun. Sabırlar diliyorum size ve annenize

Hande dedi ki...

Allah kardesinize rahmet sizlere sabir ihsan eylesin.

oytunla hayat dedi ki...

Ne desek boş... Ne gidenin yeri doluyor nede teselli buluyor insan biliyorum...
Kelimeler boş kalıyor galiba bu durumlarda...
Sana sonsuz sabır diliyorum...

Adsız dedi ki...

Kardesiniz icin her okuyusumda dua ettim, ben de kardesini kucuk yasta kaybetmis biri olarak; soylenecek, yazılacak tum kelimelerin sozcuklerin acınızı anlatabilecegine inanmıyorum. Diyecek hicbir soz yok, sadece Allah tan sabır isteyebiliyoruz, dayanma gucu versin Sizlere,

ruhdagı dedi ki...

Buraya ne yazsam boş...
Ne desem yetersiz. Kalpte inceden bir sızı kalıyor ve bazen isyan etmemek için taş olmak lazım diyorsun ama ne oluyorsa oluyor işte ve yeniden nefes alınıyor, yemek yeniyor ve hatta gülebiliyorsun.
Fakat söylenen her söz boş, sadece kişi kendi çektiğini biliyor.
Kendini nasıl ifade edebiliyorsan öyle yap. Yazmak mı?, ağlamak mı? ne olursa. Kalbinde oturan o taşın ağırlığından kurtulmak için gereken neyse onu.
Dedim ya, ne yazsak boş. Üzgünüm çok...

Aslı Cin dedi ki...

Sağolun, herkese dilekleri için.

Ve kaybı olan anne senin de başın sağolsun, o zaten melek olmuş...

Yonca dedi ki...

Başınız sağolsun Allah sabır versin. Biliyorum ne söylense boş sadece Allah kolaylık güç versin hepinize.

Nilly dedi ki...

Allah sabır versin , sizi hiç tanıyorum ama inanın çok üzüldüm...
Yapabileceğimiz bir şey olursa lütfen haberdar edin.
Başınız sağolsun ...

asliberry dedi ki...

Aslı çok özür dilerim, yoğun işim için, zamanında gelip acını paylaşamadığım için. Şimdi şu anda öğrendim ve ağlamak dışında bir şey gelmiyor elimden. Böyle durumlarda ne söyleneceğini bilmiyorum. Söylenecek sözlerin de avutacak hiçbir yanı yok. Sabır diliyorum. Dayanma gücü diliyorum.

Fatma dedi ki...

Ne diyebilirim bilmiyorum hiç...blogunuzu uzun süredir takip ediyorum, kardeşiniz için de çok dua ettim, iyileşsin diye..belki dualar bizim idrak edebildiğimiz manada olmasa da kabul olmuş ve şu an çok iyidir inşallah.
Allah size, annenize ve yakınlarınıza bol sabır ve dayanma gücü versin. Bu acıyı yaşamadım, bilemem ama yaşayanlardan duyduğum gerçekten de zamanla acının yerini bir özlem ve boşluk duygusuna bıraktığı. O zaman daha katlanılabilir olduğunu umarım.
Çok üzgünüm..

Pretty Woman dedi ki...

Aslı başın sağolsun sana ve ailene sabır diliyorum...

Adsız dedi ki...

Aslı'cım ne söylersek söyleyelim şu an acın hafiflemeyecek. Uzun bir süre de sorgulaman bitmeyecek. Ben annemin ölümünden sonra 6 ay hiç ağlamadım. Ne yalnızken ne de babamın ve abimin yanındayken. Herkes kendi acısını kendince yaşıyordu bende kendimce yaşadım. Lise 2.sınıftaydım. sabahtan akşama kadar sınıfta oturuyor, hiç kimseyle bu konu hakkında konuşmuyordum. 6 ay kadar sonra bir gün önümdeki bir kağıdı karalamaya başladım. ne kadar sürdü bilmiyorum ama sıra arkadaşım "yeter artık, bir şey söyle " dedi. ve ben ağlamaya başladım. günün geri kalan kısmında ağladım. O günden sonra herşey daha iyi oldu. İnsan inanamıyor, yok demek ne demek, ama inan bana kanıksıyor. Geçecek, acın hafifleyecek. Babam bana taş olsa çatlar bu acıyla demişti. İnsan dayanıyor. dayanamayacağını düşündüğünde bile dayanıyor. Sadece biraz zaman tanı. Yazmak ve konuşmak istersen daha önce de yazıştığımız mail adresinden mail atacağım sana. Sevgiler,
Aslıhan

Oya Kayacan dedi ki...

Çok üzüldüm Aslı'cığım ama çok. Nasıl çaresiz kalıyoruz burnumuza ölüm dayatılınca. 'Onlar'ın bir odası var içimde. Sık sık kapısından süzülüp yanlarında/birlikte olduğum. Kapıyı açık bırakmıyorum ama...

YILDIZ dedi ki...

Hastalığı süresince okuduğumda iyileşmesi için dua ettim,umarım bu sıkıntılı günleri atlatırsınız dedim.Şimdi okuyunca çok çok üzüldüm


Başınız sağolsun,Allah sabır versin.

nymphea dedi ki...

Canim benim, gecen yazini okudum cok kotu oldum. Bir seyler yazmak istedim, yorum yazilamiyordu, gerci ne yazacagimi da bilmiyordum ya.Buradan okurken hep dua ettim ve inancim gercekten de tamdi iyi olacagina dair:(

Allah sabir versin. Acini paylasiyoruz.

ssbb dedi ki...

Aslı, çok üzüldüm.
Başın sağolsun

Nalan dedi ki...

Başınız sağolsun, mekanı cennet olsun. Annenize ve size özellikle sabır diliyorum. Sanırım anneniz şu anda kimseyi görmüyor çok çırpındı şu anda en çok kendisine acıdığını düşünüyorum çünkü kolu kanadı kırıldı. Allah yardımcısı olsun ne desek boş ancak size uzakta olsak sizi düşündüğümüzü acınızı paylaştığımızı bilmenizi isterim.
Sevgilerimle,

ZarpandiT dedi ki...

kardeşin dilerim peygamberimizin yanındadır! okudugumda düğümlendi bişiler bogazımda..eger ne bileyim işte konusmak istersen ben burdayım..hatta geleyim her nerdeysen dilediğini de bana beraber aglayalım ya da isyan etmemen için elimden geleni yapayım..derler ya niyetin neyse diye acından bu isyan allah biliyor..inan bana her ne yasadıysan allah seni görüyor ve biliyor..agac altında dinlenmek kadardır dunya hayatı demiş peygamberimiz..kavusmak yakın aslı..cok yakın..

allah acılarınızı unutmanızı saglasın inşallah..ramazana yaklasırken dua edin icabet edeyim diyen rabbe sizin içinde dua edeceğim..

sevgilerimle..

loungetime dedi ki...

Başın sağolsun aslı,mekanı cennet olsun...

zilsizzarife'nin yeri dedi ki...

Aslııı,
Kaç gündür internete giremiyordum.Dün çok tuhaf bir şekilde aklıma sen geldin.
Hayırdır inşallah,haberler umarım ki iyidir dedim.Sayfanı korkarak açtım hissetmişim gibi...
Keşke bir çare olsa,keşke bişeyler söylesem de seni rahatlatabilsem.
Ama yok bunun tarifi.Çok ta zor.Allah'ım sabırlar versin hem sana hem annene.
Tek teselli o bir melek bizi yukarıdan seyreden.Nasılsa buluşucaz günün birinde bir yerde o meleklerle....

Aslı Cin dedi ki...

Tek tek yazamasam da, herkese iyi dilekleri, destekleri ve acımızı paylaştıkları için teşekkür ederim. Bunca insanın onun arkasından iyi dileklerini göndermesi bile benim için büyük teselli oldu...

Zehra dedi ki...

aslı başınız sağolsun çok üzüldüm.

Köşenin Delisi dedi ki...

Gerçekten çok üzüldüm ve ne diyeceğimi bilmiyorum :((((((( Başınız sağolsun...

Asli A. dedi ki...

Başınız sağolsun. Söylemek istediğim o kadar çok şey var ki, yazmaya çalıştığım anda ama çok anlamsızlaşıyor hepsi... Mekanı cennet olsun güzel kardeşinin. Allah kuvvet ve sabır versin Aslı'cım.

Adsız dedi ki...

Merhaba 4 sene önce babamı kanamalı bir vaziyette Çapa Tıp Fakültesinde kaybettiğimde kardeşlerime ve anneme destek olmak için hiç ağlamayıp hep güçlü durdum. Ama sonradan anladımki acı yaşanırken o an olurken yaşanmalı. Ertelemek yapılacak en kötü şey. Yıllar sonra öyle bir patlak verdiki şimdi psikiyatride tedavi görüyorum. Başınız sağolsun. Dünyanın en zor şeyi. Allah hepinize ama özellikle annenize sabır versin.

Adsız dedi ki...

Merhaba 4 sene önce babamı kanamalı bir vaziyette Çapa Tıp Fakültesinde kaybettiğimde kardeşlerime ve anneme destek olmak için hiç ağlamayıp hep güçlü durdum. Ama sonradan anladımki acı yaşanırken o an olurken yaşanmalı. Ertelemek yapılacak en kötü şey. Yıllar sonra öyle bir patlak verdiki şimdi psikiyatride tedavi görüyorum. Başınız sağolsun. Dünyanın en zor şeyi. Allah hepinize ama özellikle annenize sabır versin.

Aslı Cin dedi ki...

Herkese geç de olsa teşekkür ederim.

Evet ertelemek çok yanlışmış, şimdi şimdi anlamaya başlıyorum ben de...