Evet. Bu aralar bir sıfatım da bu.
Her ne kadar ülke değişikliği bahanesiyle güle oynaya ofis hayatından kurtulup kah orada kahvede kah burada yogada pek bahtiyar bir hayat sürdüysem de, bu aralar ofis hayatını değil ama mesleğimi icra etmeyi özlediğimi itiraf etmeliyim. Kahve, sohbet, alışveriş, miskinlik ve ev kuşu olma halleri nereye kadar mirim???
Bir kere ev hanımı olmak için yaratılmamışım.
Moda mutfağına yazı hazırlarken ocakta yananları saymaya kalksam, haftalık post sayısını geçer. Türk kahvesini taşırmadığım zamanlar sayılıdır. Şahane pilav yaparım ama o bile ayarsız olabilir ya tuzsuz yada fazla tuzlu.
Komşuluk ilişkim asansördekilere gülümsemekle sınırlıdır.
Ev işlerini sevmem, Küçük hanımefendi Belgin Doruk vari bir şeyim o konuda. Bizim evde bir Sebastian olsa, adımı Mersedes diye değiştirmeye razıyım.
Arada bir haller gelir üzerime, şeker hamurlu kurabiyeler, ev yapımı simitler, envai çeşit kekler yaparım ama bu hevesim de bir süre sonra söner. Hayatımda ilk kez geçen sene yurtdışındayken sarma sardım, mantı ve aşure yaptım o da yokluktan. Canımız çok istemişti !
Tamam eskisi kadar korkunç değilim bu konuda, odun olsa yontulur. Pratiğim, meraklıyım, detaycıyım, ama bir süre için. Evimi dekore etmeyi severim, insanların bize gelmesini severim, onlara bir şeyler ikram etmeyi severim. Ama o kadar. Yalnız kalmayı sevdiğim anlar dışında - ki gece herkes yattıktan sonra çoğunlukla- evde olmak beni sıkıyor. Hava kapalıysa ev sıkıcıdır, hava açık ve güneşliyse, dışarısı beni çağırır. Eeee ?
Ama gelin görün ki bu aralar işlerim hep nette. Dolayısıyla bendeniz de evde.
Taşınma telaşını bile dört gözle bekliyorum dersem durumun vehametini anlamışsınızdır.
Anlayacağınız bendeniz umutsuz ev kadını modunda hala taşınmayı bekliyor, bu esnada bu telaşla ilgili işler dışında eve kapanıyor, kapandıkça çıkamıyorum.
Bir taşınayım kendimi sokaklara atacağım, yağmur, çamur, soğuk demeden. Yeni yıl öncesi Beyoğluyu arşınlayacağım, her sene sonunda olduğu gibi yeni yıla ait dileklerimle mum yakacağım.
Sonbaharın sevdiğim tek tarafı Trençkot giyilebilmesi. Tamam sararmış yapraklar falan da hoş tabii. Ama bunun dışında serinleyen havaların benim için hiç bir çekici yanı yok. Sıcacık havaların yerini ne tutabilir ? Soğuk hava enerjimi alıp götürüyor sanki. Battaniyenin altına girip evden hiç çıkmasam?
