Şubat 21, 2008

Fırtına

Dün cinnet geçirdim.

Abartıyorum, ama galiba cinnet geçirmek üzereydim.

Cuma akşamından beri sadece 10 dk lığına karla oynamak için evden çıkan oğlum ve ben, o akşamdan beri evde başbaşayız. Cts gecesi kusmaya başladığında tipiden yollar kapanmaya da başlamıştı. Her neyse, başka bir şey yok derken, bu bulantı ve ağrıların 5 gün süreceğini, ve bu beş gün bir şey yemeden yaşamaya çalışacağını tahmin edemezdim tabii.

Oğlumun bir şey yememesi şu hayatta benim bir numaralı stress kaynağımdır.

Dolayısıyla arabamın karlar altında kalmasının, oğluşun ağrısının bir türlü bitmemesinin, ve yesin diye yaptığım her şeyi yemeyi reddetmesinin stresi, son zamanlarda , aslında eşimin yurtdışına gidiş gelişi ile bende başlayan ağrıları , doktorun telefonda sadece kusuyor ise, muhtemelen virüstür ve ilacı yok biliyorsun demesi bile engelleyemedi.

Buna okula gidemeyen oğluşun sıkıntıdan bana sarması da eklenince son iki günümüz daha da acı verici hale geldi. Bilerek ve isteyerek kusma çalışmalarını abuk subuk şeylere ağlama krizleri, onu da beni delirtme çabaları takip etti.

- Kerem yiyecek misin?

- Hayııııııııy.

- Peki, yeme oğlum aç yaşa.

- Hayııııııııy.

- Oğlum ağlama artık.

- Hayııııııııy. Yiyceeeeeemmmmm.

- E tamam yüzüncü kez ısıtayım o zaman. Burada mı yiyeceksin?

- Odada.

- Tamam gel odaya gidelim.

- Hayııııııııııy gelmiyceeeemmmmm.

Bu aramızda geçen konuşma, yada bağırışmalardan sadece biri tabii. Bir ara sinirimden ağladım, bir ara gülüyordum. Velhasıl korkunç sırt ve kas ağrıları çekmeye başladım. İnsanın eli, ayakları bile ağrır mı? Ağrırmış.

Akşam çok süt içti, yine kustu, yarın sabah kontrolümüz var. Dün akşam ikimizde 7 de yattık, uyuduk. Bu sabah 7 de kalkıp akşam yaptığım mantıyı yiyeceğini söyleyince ve gerçekten bir kaç lokma yutunca kendi isteğiyle okula gönderdim bugün. Kendimi de dışarı atacağım. Ağrılarım biraz hafifledi. Bir haftadır evden çıkamadım. Şöyle sakince müzik dinleyerek araba kullanmak iyi gelir belki. Zaten evde de bir şey kalmadı, mecburum dışarı çıkmaya...

Demek ki neymiş?

İyiyim dese de insan, iyi olacağına inansa da, öyle çok birikiyormuş ki her şey içinde bir yerlerde, o kendisini çok iyi hissederken, içinde fırtınalar kopabiliyormuş kendisinin bile bilmediği.

Yıkılıyormuş, yoruluyormuş,

Yaslanacak yeri kalmadan öylece yalnız.

Fırtınadan çıkınca anlıyormuş insan neye uğradığını...

6 yorum:

Yurtdışı Eğitim dedi ki...

büyük geçmiş olsun çocukların hasta olması çok kötü oluyor aman onlar hasta olmasın..

yesim dedi ki...

Aslı çok geçmiş olsun,
onlar hasta olacağına biz olsak,
en çok da değişen huyları bizi bunaltıyor, çok geçmiş olsun,
sevgiler

elektra dedi ki...

uffff, aslıcım sıkma canını desem ne kadar saçma olacak şu an. çok haklısın, sinirlen, bağır, bir rahatla bildiğin ve istediğin yöntemi kullanarak. ama bir yol bul mutlaka, ağrılara kadar kasılmış olman çok kaygı verici. aman dikkat et kendine:(
öperim, sevgiler.

bir de not: ben de yemek takıntılı bir anneydim. dim diyorum vallahi aştım. hoş sıpa geldi 11 yaşına anca. ama şimdi çocuk doğursam, ölme sınırına gelmeden yemek yemeyi isteyeceğini, bunu küçük akıllarıyla bizi gebertmek için mahsus yaptıklarını evin her yerine afiş olarak asarım.
analara özgürlük grubu aktıvisti elektra:P

karamelize dedi ki...

aslı merhaba,
cok gecmiş olsun... oğlunun kusmasından senin heryerinin tutulmasına kadar tamamen aynı kaderi paylaşmışız seninle... son postumda yazdım ben de... senden farklı olarak bu kar ve fırtınada ben bir de misafir ağırladım ve işe gittim!..:( ama kabul etmeliyim bunları eşim olmadan yaşamak hepsinden zor gelirdi sanırım bana.. allah kavuştursun diyorum artık bir an önce..:)
sevgiler

Toplu İğne dedi ki...

canım geçmiş olsun. çok üst üste geldi herşeyin. izmire gel, ben size bakarım. öperim seni de güzel gözlü oğluşunu da.

Aslı Cin dedi ki...

Evet, aslına bakarsan kimsenin hastalık haberini almak istemiyorum artık.

Yeşim, evet o huyları nasıl da değişiyor, yarın dr a gideceğiz, genel seyri daha iyi ama hala kusuyor.

Elektra, evet bugün okulda kendi isteğiyle yemiş, gel gör ki yine de kusmuş :(

Karamelize, sana da geçmiş olsun, umarım iyisinizdir şimdi. Ve amin :)

İineciğim, geleceğim yakındır canım, iyi gelir bana İzmir.