İsyan etmek istemiyorum...

Ama lütfen kabus olarak bir önce uyanılacak bir zaman dilimi olsun bu günler benim için. 3 ledi işte. Şimdi de babaannem.

Bir ilaç verin bana uyuyayım, sonra herkes iyileşince uyanayım...

Yorumlar

defneyleyasamak dedi ki…
haydaaaaaaaaaaa
aslıcım, nolur moralini yüksek tut, evrene pozitif sinyaller gönder, herkes turp gibi olacak de, hay allahım
11:44 ÖÖ
Handan dedi ki…
Aslıcım , geçti geçti... Herşey çok güzel olacak, dayan biraz.
12:12 ÖS
karamelize dedi ki…
Aslı,

gerçekden ne diyeceğimi bilemiyorum...
umarım arka arkaya gelen bu üzücü haberlerin hepsinin önünde ışık vardır.. oraya doğru gidiyordur..
dualarımı tabiki sizinle..
sen de kendine dikkat et ama lütfen bu arada..
gurbette sıkıntılı haber almanın insanın yüreğinde nasıl tarifsiz bir yumru yaptığını çok iyi bilirim,
gelsen ve ellerinden tutsan çok daha iyi hissedersin kendini, eminim..
ama o güne kadar aman dikkat, bir de sen üzme etrafındakileri...
sevgiler,
1:22 ÖS
cenebaz dedi ki…
Hepsine acil şlifalar, inşallah en kısa sürede hepsi iyi olacaklar. Moralini bozma...
1:34 ÖS
Elif Kararlı dedi ki…
neyi var babaannenin? geçmiş olsun allahtan şifa versin
1:44 ÖS
Kirpikteki Gözyaşı dedi ki…
Aslı Allah acil şifa versin! Dua ediyorum bol bol sadece...İnşallah bu sıkıntılı günler geçecek! Büyük geçmiş olsun!
3:30 ÖS
Pratik Anne dedi ki…
Asli kac zamandir takip ediyorum. Yorum yazmak istiyorum ama ne yazsam bos gibi geliyor. Dua ediyorum hepinize. Sagliginiza. Ailenize. Acil sifalar diliyorum. Sana da ic dinginligi, sabir, selamet.
Dedigin gibi bu gunlerin gecici olduguna inan.
5:36 ÖS
Adsız dedi ki…
Aslıcım hepsi geçecek canım güçlü olup dua etmekten başka bir seçeneğimiz yok...

İnşallahh sırasıylada güzel haberler gelecek..

Vijdan
9:26 ÖÖ
enne dedi ki…
Geçmiş olsun Aslı, çok üzüldüm. Umarım tüm hastalıklar biter en kısa zamanda, hepsi iyileşir.
10:01 ÖÖ
Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Söyleyin gitsin

 her kelime, ruhun sırtına binmiş birer . Hepimizin içinde hiç ziyaret edilmemiş bir odacık, hiç açılmamış bir çekmece, hiç ellenmemiş bir paket vardır. Orada, tam dilimizin ucuna kadar gelip de son anda vazgeçtiğimiz, "Şimdi sırası değil" dediğimiz ya da     yuttuğumuz kelimeler birikir. Bu kelimeleri alır, paketler, çekmeceye kilitler ve o odaya kapatırız. Peki, o kelimeler biz sustuğumuzda gerçekten yok olur mu? Küçük Bir hikayem var. Adı “Bay Hiç’in Kavanozları” Kasabanın en sessiz sokağında, Bay Hiç adında bir adam yaşarmış. Bay Hiç’in tuhaf bir koleksiyonu varmış.      İçleri boş şeffaf kavanozlar… Komşuları onun boş şişelere bakıp neden iç geçirdiğini anlamazmış. Aslına bakarsanız o kavanozlar ağzına kadar doluymuş. Birinde, on yıl önce bir veda vaktinde söylenmemiş o pişmanlık duruyormuş. "Gitmeni istemiyorum." Bir diğerinde, en yakın arkadaşına kırıldığında yuttuğu o keskin cümle: "Beni çok incittin." bir diğer kavanozda ise aynaya bakıp kendine h...
Devamı

Üzgünüm

Çok üzgünüm. . Kendi adıma üzgünüm. Geleceğimden korktuğum için. . Çocuğum adına üzgünüm,ona nasıl bir gelecek bırakacağımı bilemediğim için. . Özgürlüğümüzün elimizden uçup gittiğini hissettiğim için, kendi ülkemde kendimi artık evimde hissetmediğim için, ülkesini 3 ihale için satanlarla 3 kilo buğday için satanlar arasında kalıp daha fazla nefes alamayacağımı düşündüğüm için üzgünüm. . Pespembe boyanmış manşetler için üzgünüm. . Ülkemde çok seslilik olamadığı için üzgünüm. . Muhalefetin başında koltuğuna yapışmış bir adama, çıkarları için ülkesini satanlara, kararsız kalıp oyunu kullanmayanlara kurban gittiğim için üzgünüm. . Aziz Nesin bir kere daha haklı çıktığı için üzgünüm. . Cehaletimiz, unutkanlığımız, ve saflığımız için üzgünüm. . Ben bunlara layık değilim, ama mecbur bırakıldığım için çok üzgünüm. . Bir tek, ülkem için doğru olanı yaptığım için içim rahat, bir gün gelip de pişman olmayacağım ya, başımıza gelecek hiç bir şeyin kiri elime bulaşmadı ya, ona seviniyorum. . Züğürt...
Devamı

Bugün benim doğum günüm.

Küçük bir kızken, henüz hayatın hiç bir yükünü omuzlamamışken, hayal ettiğim her şeyin gerçekleşeceğini zannettiğim günlerde, doğum günlerimi sabırsızlıkla beklerdim. Büyümek istemiyordum aslında. Sadece o özel günün bir şeyleri değiştirebilecek güçte olduğuna inanıyordum. O gün ne dilersem onun olacağına, sorgusuz sualsiz ve sınırsızca dilek dileyebileceğime, ve o özel günün bana büyülü bir şeyler getireceğine inanıyordum. O zaman İstanbul'un birer ucunda oturuyoruz her birimiz. O gün arkadaşlarımla beraber olmak için de bulunmaz bir fırsat. Kuzenlerim gelirler, maaile toplanılır, kahkahalar, şarkılar, bizim gürültümüze karışır. Günün anısına fotoğraflar çekilir, illa ki bir tane de pastanın hemen arkasında. Ben, doğum günü çocuğu... O zaman yok tabii dijital makinalar, 36 lık filmi bitirmeye uğraşırız poz poz, bitsin de bir an önce fotoğrafçıya gidelim, bir an önce görelim, özenle albüme yerleştirelim diye. Sonra babamdan izin alıp dışarıda kutladığım doğum günleri. Ne kadar da b...
Devamı