Bu aralar...

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Söyleyin gitsin

 her kelime, ruhun sırtına binmiş birer . Hepimizin içinde hiç ziyaret edilmemiş bir odacık, hiç açılmamış bir çekmece, hiç ellenmemiş bir paket vardır. Orada, tam dilimizin ucuna kadar gelip de son anda vazgeçtiğimiz, "Şimdi sırası değil" dediğimiz ya da     yuttuğumuz kelimeler birikir. Bu kelimeleri alır, paketler, çekmeceye kilitler ve o odaya kapatırız. Peki, o kelimeler biz sustuğumuzda gerçekten yok olur mu? Küçük Bir hikayem var. Adı “Bay Hiç’in Kavanozları” Kasabanın en sessiz sokağında, Bay Hiç adında bir adam yaşarmış. Bay Hiç’in tuhaf bir koleksiyonu varmış.      İçleri boş şeffaf kavanozlar… Komşuları onun boş şişelere bakıp neden iç geçirdiğini anlamazmış. Aslına bakarsanız o kavanozlar ağzına kadar doluymuş. Birinde, on yıl önce bir veda vaktinde söylenmemiş o pişmanlık duruyormuş. "Gitmeni istemiyorum." Bir diğerinde, en yakın arkadaşına kırıldığında yuttuğu o keskin cümle: "Beni çok incittin." bir diğer kavanozda ise aynaya bakıp kendine h...
Devamı

Üzgünüm

Çok üzgünüm. . Kendi adıma üzgünüm. Geleceğimden korktuğum için. . Çocuğum adına üzgünüm,ona nasıl bir gelecek bırakacağımı bilemediğim için. . Özgürlüğümüzün elimizden uçup gittiğini hissettiğim için, kendi ülkemde kendimi artık evimde hissetmediğim için, ülkesini 3 ihale için satanlarla 3 kilo buğday için satanlar arasında kalıp daha fazla nefes alamayacağımı düşündüğüm için üzgünüm. . Pespembe boyanmış manşetler için üzgünüm. . Ülkemde çok seslilik olamadığı için üzgünüm. . Muhalefetin başında koltuğuna yapışmış bir adama, çıkarları için ülkesini satanlara, kararsız kalıp oyunu kullanmayanlara kurban gittiğim için üzgünüm. . Aziz Nesin bir kere daha haklı çıktığı için üzgünüm. . Cehaletimiz, unutkanlığımız, ve saflığımız için üzgünüm. . Ben bunlara layık değilim, ama mecbur bırakıldığım için çok üzgünüm. . Bir tek, ülkem için doğru olanı yaptığım için içim rahat, bir gün gelip de pişman olmayacağım ya, başımıza gelecek hiç bir şeyin kiri elime bulaşmadı ya, ona seviniyorum. . Züğürt...
Devamı

Bugün benim doğum günüm.

Küçük bir kızken, henüz hayatın hiç bir yükünü omuzlamamışken, hayal ettiğim her şeyin gerçekleşeceğini zannettiğim günlerde, doğum günlerimi sabırsızlıkla beklerdim. Büyümek istemiyordum aslında. Sadece o özel günün bir şeyleri değiştirebilecek güçte olduğuna inanıyordum. O gün ne dilersem onun olacağına, sorgusuz sualsiz ve sınırsızca dilek dileyebileceğime, ve o özel günün bana büyülü bir şeyler getireceğine inanıyordum. O zaman İstanbul'un birer ucunda oturuyoruz her birimiz. O gün arkadaşlarımla beraber olmak için de bulunmaz bir fırsat. Kuzenlerim gelirler, maaile toplanılır, kahkahalar, şarkılar, bizim gürültümüze karışır. Günün anısına fotoğraflar çekilir, illa ki bir tane de pastanın hemen arkasında. Ben, doğum günü çocuğu... O zaman yok tabii dijital makinalar, 36 lık filmi bitirmeye uğraşırız poz poz, bitsin de bir an önce fotoğrafçıya gidelim, bir an önce görelim, özenle albüme yerleştirelim diye. Sonra babamdan izin alıp dışarıda kutladığım doğum günleri. Ne kadar da b...
Devamı